De koude oorlog en de aanleiding voor het uitnodigen van groepjes kinderen uit Belarus
Na de Tsjernobylramp in 1986 werden er honderdduizenden kinderen uitgenodigd. Het land Belarus was voor meer dan 25% overspoeld met nucleaire fall-out uit de kerncentrale. Dit is inmiddels meer dan 25 jaar geleden. Het gevaar van besmetting en bestraling is terug naar aanvaardbare niveaus volgens de staat. De groepjes schoolkinderen worden door regionale SRK werkgroepen naar Nederland gehaald voor een verblijf van vooraf vastgestelde periodes. Deze buitenlandse verblijven geven de kinderen van 9 of 10 jaar een positieve boost, zowel lichamelijk als geestelijk.

Maar het gaat niet alleen om deze effecten. Even weg uit de dagelijkse sleur, even de gezinnen in Belarus een andere kijk te geven op de Europese (lees: Nederlandse) maatschappij. Een maatschappij die niet altijd vriendelijk wordt voorgesteld. Wij geloven in een actieve benadering van “Heb je naaste lief” dichtbij en veraf. Wij hebben de opdracht het lichtend licht te zijn in deze donkere wereld. In een wereld verdeeld in armoede en rijkdom, hebben we de opdracht van “geef hen te eten”.

Een positief resultaat
Vandaag de dag zien we de tegenstellingen tussen Belarus en Europa groeien. Kinderen in de dorpen hebben geen zicht op een betere toekomst. Vaders en moeders zijn vaak werkzaam op de staatsboerderij van het dorp. De toekomst is somber, het eenzijdige nieuws alleen maar negatief. SRK werkgroepen bieden deze kansarme kinderen, een verwenvakantie, een kijk in een andere wereld. SRK inspireert en bemoedigd hen tot een positief leven. Met als resultaat dat kinderen gaan studeren, sporten en een positieve uitwerking hebben op hun omgeving.